· 

De enige manier om haat te bestrijden

Arje heeft een haat/liefde verhouding met geluiden.

 

Hij schrikt van een hard geluid (haat), maar aan het zelf produceren van harde geluiden beleeft hij veel plezier (liefde).

 

Wat betekent dit voor zijn dagelijks leven?

 


Geluiden

Steef schrikt als mensen onverwacht hoesten of niezen, hij roept naar onze piepende cavia's dat ze moeten ophouden, hij vindt er niks aan als kinderen bij een feestje heel hard 'HOERA!' roepen, hij houdt zijn handen op de oren als Jayhorn-Jel heel zachtjes op zijn trombone blaast, en zo kan ik eindeloos doorgaan.

Alle geluiden maken indruk op Steef. Ze beheersen zijn dag. Hij stelt vragen bij alles wat hij hoort. Hij staat ermee op en gaat ermee naar bed.


Hyperacusis
95% van de kinderen en volwassenen met het Williams Syndroom heeft hyperacusis: overgevoeligheid voor geluid. Stel je eens voor hoe oorverdovend de normaalste dingen voor Steef zijn: een stukje fietsen (brommertjes, motors, vrachtwagens, een grasmaaier), wachten in een wachtkamer (hoesten, niezen, een piepje), naar een openbaar toilet (föhns).
Hoe onveilig kan hij zich soms voelen? 


Aan de andere kant HOUDT Steef van geluiden; hij bootst levensecht het geluid van een kat na en met zijn stem laat hij een stoomtrein vertrekken in het exacte opstartende ritme van een echte stoomtrein. Het liefst zingt hij vol overgave een lied of drumt hij de longen uit zijn lijf en dat... kan hem niet hard genoeg gaan. Als iemand schreeuwt, schrikt hij ervan. Om 3 minuten later lachend en luidkeels dezelfde boodschap te schreeuwen.
Leg deze tegenstrijdigheid maar eens aan uit aan klasgenootjes of buurtkinderen.

Inmiddels weten we hoe Steef reageert op geluiden. Wij kondigen de geluiden die we kunnen voorzien even aan. Hij kan ze steeds beter inschatten, doet zijn handen op de oren zodat hij het geluid kan doseren, of hij loopt even de kamer uit. 

 

Kluszaterdag

Ook Len is gewend aan de reactie van zijn broer Steef. Laatst was het klus-zaterdag. Papa zaagde en timmerde erop los. Het is dan onmogelijk om een gesprekje met Steef te voeren. Hij wordt volledig in beslag genomen door het geluid. Met zijn handen op de oren, met open mond en ogen zo groot als schoteltjes kijkt hij voor zich uit.

Extase.

Len eet zijn koekje, kijkt bedenkelijk en zegt: 'Steef, luister, het is net een drumstel!' En inderdaad, dat getimmer van papa is net een drumstel. In het ritme van het getimmer, drumt Steef met zijn handen op de tafel. Hij lacht naar Len.

Even later gaat het timmeren over in zagen. En Len roept: 'Steef, het is net een trein!' En jawel hoor, locomotief Steef is vertrokken.

Onbegrijpelijk deze haat/liefde-verhouding met geluiden?

Voor Len niet. Die snapt dat haat en liefde heel dicht bij elkaar liggen. 
Haat bestrijdt je dan ook alleen met liefde.

En heel veel geduld. 

 

 

Mijn inzicht

Geluiden bepalen Steefs dag. Iets is geweldig als een geluid goed 'valt'. Maar wanneer hij er onrust of pijn door ervaart, is de dag direct een drama. Een volgende keer naar dezelfde plek terugkeren, wordt dan heel moeilijk.
Hij verwoordt het zelf als: 'Het was geen leuke dag want de motor was te hard.'


Maar wanneer we het nare geluid voor hem een andere betekenis geven, zoals Len heel mooi deed, verandert zijn perspectief. Hij heeft dan niet alleen een topdag, maar overwint ook iets waarvoor hij eigenlijk erg angstig is.
Ik vergeet vaak dat het zo werkt. Het idee dat ik daar dus direct invloed op heb, geeft me het gevoel dat ik hierin de touwtjes in handen kan houden. Len wees me daar heel mooi op!

 

 

Wat kun je doen?

Als je kind, leerling of pupil ergens bang voor is kan dat de toon zetten voor iets dat heel gezellig zou moeten zijn: een uitje, een wandeling of een bezoekje. 
Wanneer je weet dat de angst zó sterk wordt dat dingen als genieten of nieuwe ervaringen opdoen in het gedrang komen, probeer dit dan eens uit:

  • Zodra je inschat dat angst het overneemt, geef je kind, leerling of pupil dan een alternatief. Bijvoorbeeld, bij Steef veranderde Len de betekenis van het vervelende geluid (zagen) in iets dat hij leuk vindt (treinen).
  • Of geef je kind de controle: 'Schreeuw maar net zo hard HOERA mee.'
  • En zeg daarna vooral: 'Dát was leuk, hè?' Vier de vreugde van deze overwinning!

 


Meer lezen?

Leuk dat je mijn blog las!

Ben je een ouder, werk je in het onderwijs of in de zorg én raakte je door mijn blog geïnspireerd? Schrijf je dan in en ontvang elke week een blog vol tips en inzichten.

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Imke (maandag, 20 februari 2017 18:01)

    Ha sis, knap hoor! Erg leuk om te lezen. Ik zal de tip eens gaan onthouden.

  • #2

    Martin (woensdag, 22 februari 2017 15:25)

    Wederom een hartverwarmend stukje inkijk in je dagelijkse leven waar de liefde bijna letterlijk vanaf spat. Dankjewel, Maud. Namasté.

  • #3

    Diteke van Zijl (vrijdag, 24 februari 2017 09:17)

    Wat een prachtige kinderen hebben jullie. En wat mooi beschreven allemaal. Ook als ouders zijnde zijn jullie een goed stel. Kusjes van mij

  • #4

    Maud Wilms (vrijdag, 16 juni 2017 11:30)

    Wat een leuke, lieve, hartverwarmende reacties. Dankjulliewel allemaal!
    Warme groetjes, Maud