Antwoord op de 2 meest gestelde vragen na een optreden!

  1. 'Is het een soort van verwerking voor je?'
  2. 'Ik ben zó geraakt door je verhaal. Word je er niet zelf emotioneel van als je het zingt?'

Na een optreden stellen mensen deze 2 vragen het vaakst! In dit blog vind je de antwoorden!


Vanaf mijn 13e schrijf ik liedjes over mijn eigen leven: over de dingen die ik meemaak, voel of ervaar. Ik trad overal, vaak en veel op. Muziek maken werd een 2e natuur. Ik won zelfs verschillende prijzen voor mijn liedjes! Toen ik zwanger was van Arje deed ik nog een hele tour samen met twee andere singer/songwriters.
Maar na zijn geboorte was de zorg voor hem onverwacht zo intensief.... Ik kon het niet meer opbrengen om naast mijn baan in het onderwijs ook nog op te treden. En bovendien... waar moest ik over schrijven? Over die gelukzalige roze wolk? Over hoe uitgeput ik was? Over de keuzes die ik noodgedwongen moest maken?

Door de zorg die me volledig opslokte, was er geen tijd meer om liedjes te maken. Totdat Arje me eraan herinnerde hoe groot de impact van muziek eigenlijk is. Een impact die ik zelf helemaal vergeten was.
Ik deel even een bijzonder moment met je: 

Na een voeding, waarin Arje eindelijk (eindelijk!) meer gedronken had dan normaal, lag hij eindelijk (eindelijk!) tevreden in mijn armen. Ik was opgelucht. Ik wist dat de kans dat hij vannacht weél zou slapen een stuk groter is met een volle buik. Zoals altijd keek hij me niet aan, maar staarde over me heen. Zacht neuriede ik wat voor me uit.
En toen... heel langzaam tilde Arje zijn hand op. Iets waarvan we niet wisten of hij dat wel kon. Hij raakte mijn mond aan. Alsof hij wilde zeggen... stop vooral niet.

Deze eerste connectie was het voorzichtige begin van een lang proces om mijn hart te volgen, weer liedjes te schrijven, mijn vaste baan op te zeggen en als liedjesmaker en spreker door het leven te gaan!


Zo, nu wordt het een heel stuk gemakkelijker om de meest gestelde vragen te beantwoorden!
Daar gaan we!

  1. 'Is het een soort van verwerking voor je?'
    Ik denk dat ik liedjes schrijf omdat het me de kans geeft het grote grijze gebied tussen zwart en wit betekenis te geven. Iets is nooit alleen maar ja of alleen maar nee. Muziek geeft dat grote grijze deel een kleur. Lang voordat Arje geboren werd schreef ik met dezelfde intentie liedjes over mijn persoonlijke leven. Ik zie het zelf niet echt als verwerking, het voelt meer als een natuurlijk proces. Als ik een verhaal hoor in een gebeurtenis of in een gevoel, dan kan ik niet anders dan er een lied over schrijven.

  2. Ik ben zó geraakt door je verhaal. Word je er zelf niet emotioneel van als je het zingt?'
    Vaak sta ik bij een optreden heel dichtbij het publiek. Prachtig vind ik dat. Ik kan direct zien hoe het lied mensen raakt. Toen ik het lied Jouw mama zijn schreef, heb ik de hele dag gehuild. En soms nog, als ik in een bepaalde stemming ben, kan het me enorm raken.

    Ik weet nog dat ik het een paar jaar geleden voor het eerst zong tijdens een bijeenkomst voor ouders. Terwijl ik het lied zong, vond ik de ogen van een moeder van wie ik wist wat zij allemaal had meegemaakt. Toen schoot ik zelf vol, met het gevolg dat ik enorm mijn best moest doen om het lied af te kunnen zingen.
    Op dat moment nam ik mezelf voor: Als ik een lied zing, zing ik het met emotie. Maar ik wil zelf niet geëmotioneerd raken. Een dun lijntje, ja, maar met een heel andere uitwerking.
    Hoe me dat lukt? Heel veel oefenen :)

 

Geen blog meer missen?

Schrijf je in voor mijn 3-wekelijkse nieuwsbrief!

764 mensen gingen je voor!