· 

Deze 3 levensvaardigheden wil jij ook hebben!

We gaan naar de musical Mamma Mia, samen met andere kinderen en mensen met het Williams Syndroom. Raken de spelers van hun à propos door de onverwacht grote publieksparticipatie?


'Nog een Steef!' roept Steef weer, als er een ander jongetje met het Williams Syndroom voor zijn neus staat. Hij schudt handen, zegt voortdurend zijn naam en wijst dan op zichzelf. Vrolijk herhaalt hij de namen van de andere kinderen. Hij spreekt ze steeds verkeerd uit, maar hij merkt het niet. Hij is volledig in zijn element.

Er zijn ook volwassenen met hetzelfde syndroom als Steef aanwezig. Een aantal jaren geleden vond ik het erg confronterend om hen te zien. Inmiddels ken ik velen persoonlijk en ben ik op de één of andere manier heel trots op ze.

 

Broers

'Het konden wel broers zijn', laat mijn zus weten als ik een foto doorstuur in de familie-app. En inderdaad, een dagje op stap met de Nederlandse Vereniging van het Williams Syndroom voelt als een hele vrolijke familiedag, terwijl we helemaal geen familie van elkaar zijn. Met deze gezinnen delen we lief en leed. We hebben aan een half woord genoeg. 

 

Tijdens de lunch vertelt het bestuur van onze vereniging waar ze zich sterk voor maken. Een microfoon heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op kinderen en volwassenen met het Williams Syndroom. Na een tijdje heeft een aantal van hen zich erom heen verzameld. Af en toe nemen zij ook het woord. Met verbazing luister ik naar het gemak waarop ze met oprechte dankbaarheid hun verhaal vertellen. Er vallen geen stiltes, geen ongemakkelijke 'eeeeehs', ze hoeven niet na te denken over de woorden die ze kiezen. ... Onbevangen zeggen ze wat ze kwijt willen. Wat een prachtige eigenschap, bedenk ik. Wat zou ik daar graag wat meer van hebben. Altijd maar nadenken, twijfelen en afwegen helpt me niet altijd. 

  

Het begint!

Als we plaatsnemen in het Beatrix Theater in Utrecht, beslaan we met bijna 200 mensen een groot deel van het publiek. De musical Mamma Mia kan elk moment beginnen. Steef verheugt zich op Super Trouper en Len op Mamma Mia (we hebben geoefend!). Veel kinderen dragen net als Steef een geluidsbeschermer om de harde muziek te dempen.

 

 

En daar begint het!
Len volgt het verhaal. Steef begrijpt er niets van, maar veert op bij elk lied. De rest van de zaal blijft netjes zitten, maar Steef en de andere kinderen staan soms op om te dansen. Vanuit ons deel van de zaal wordt elk grapje op het podium begroet met uitbundig gelach. Met onverminderd enthousiasme klappen we bij elk liedje mee, terwijl de rest van de zaal wat schoorvoetender op gang komt.

 

Verbeeld ik het me?

Ik weet niet of ik het me verbeeld, maar even lijkt het alsof de spelers van hun à propos zijn, verrast door de onverwacht grote publieksparticipatie.

Elk grapje is nóg grappiger als je er oprecht en hardop van lacht.
Elk liedje nóg mooier als je het beleeft vanuit je tenen.
Elk praatje is nóg betekenisvoller wanneer je spreekt vanuit je hart.

 

Ik was niet alleen toeschouwer van een musical...

Terwijl alles steeds sneller gaat, steeds vluchtiger wordt en genieten steeds meer aan voorwaarden is gebonden, besef ik dat ik zojuist niet alleen toeschouwer ben geweest van een musical....

... maar ook van 3 levensvaardigheden, die niet alleen ik, maar ik denk eigenlijk iedereen maar wat graag zou willen hebben:

 

  1. In het moment zijn, oprecht genieten van hetgeen zich voordoet.
  2. Onbevangen zijn, je niet laten afremmen door verwachtingen van anderen.
  3. Moeiteloos je dankbaarheid naar anderen durven uitspreken.

Maud is liedjesmaker en inspirator.
Ze is moeder van Steef (2009) en Len (2011).
Je leest hier meer over haar.

Maud schreef ook het boek 'Len en zijn broer - een verhaal waarin iedereen meedoet'. Haar boek ontving vele lovende reacties van ouders die het boek voorlazen aan hun kinderen. Je bestelt het boek hier.



Lees hier meer blogs:


Wil je Mauds hartverwarmende Meedoen-verhalen in je mailbox ontvangen?