1-minute-songs

Dubbel en dwars

Waarom word je welzijnswerker? Dit lied schreef ik als afsluiter van een teamdag van een welzijnsorganisatie. Medewerkers komen dichtbij de mensen die hulp goed kunnen gebruiken. In het refrein van het lied verwerkte ik hun drive... wat maakt hun werk de mooiste baan op de wereld? 

Oh ja... ik speel hier op mijn autoharp. Een instrument waarop ik June Carter in de film Walk the line zag spelen. Ik was op slag verliefd! Een instrument dat je omarmt terwijl je erop speelt... dat wilde ik ook! En zo geschiedde...!

 

 

 

Niet vanzelf

Ik schreef het lied een jaar geleden als waarderingslied voor het personeel op een basisschool in Heemskerk en zong het volledige lied live als afsluiter van hun studiedag. 'Je lied zegt wat soms moeilijk te zeggen is,' liet de adjunct mij later over het lied weten.

 

 

 

 

 

 

 

2 werelden in 1

'Hij is niet leerbaar.'
'Zij zit thuis en kan voorlopig niet naar school.' 
In dit lied vertel ik dat het anders kan. Ik ontmoette Marjon de Vries. Haar zoon Bram heeft een ernstige meervoudige beperking en gaat naar de school in de buurt. Ze richtte een Samen naar School-klas op i.s.m. de basisschool. De weg die ze bewandelde was niet eenvoudig. Haar daadkracht en doorzettingsvermogen staan aan de basis van dit lied.

Ik zie jou

Dit lied schreef ik tijdens een congres van een Werkgever Service Punt. Zij helpen mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt weer aan het werk. Bijzonder werk... In elke groep van collega's waar ik even bij ging zitten kwam naar voren dat ze de waarde van ieders verhaal ruimte wilden geven. Niet wegpoetsen... inzetten! 
Dit collectieve gevoel stond aan de basis van dit lied.

 

 

 

 

Mooi leven

Tijdens een congres van een zorginstelling stond de driehoeksverhouding tussen cliënt, zorgverleners en verwanten centraal. Soms kun je elkaar in het hele zorgproces kwijtraken. Wat verbindt je dan? Eigenlijk wil iedereen hetzelfde. Deze inspiratie stond aan de basis van dit lied, wat ik ter plekke van het congres schreef.