De keuze: Wel of niet vertellen dat sint niet bestaat?

'Ik krijg geen cadeautjes!' snikt Arje. Alle onrust en onduidelijkheid pakt hij als een cadeautje uit in deze onbedaarlijke huilbui. Hij legt zijn lange, smalle armen om mijn nek. Ik knuffel hem. Laat hem even lekker uitrazen.

 

Arje heeft zojuist het Sinterklaasjournaal gekeken en de pieten maakten er in de pakjeskamer een enorme bende van. Inwendig glimlach ik om mijn 9-jarige zoon. Dit is bijzonder. Hij ziet nu niet alleen pieten, pakjes en sinterklaas... hij begrijpt het verhaal!

 

 

 

(op het gifje hiernaast krijgt Arje een highfive van de sint!)


Vorige jaren keek Arje naar het Sinterklaasjournaal om in de stemming te komen en te genieten van de liedjes. Dit jaar ligt hij met zijn broertje Loek slap van het lachen om de waarbij-aardbei-grap. Elke keer weer opnieuw. En precies op het goeie moment roepen ze samen met de voice-over mee: 'Het Sinterklaasjournaal, met Diewertje Blok.' (Eigenlijk zegt Arje: 'Met Diewertje Stinksok', omdat hij rijmen en gekke woorden zo leuk vindt, maar dat heb ik voor dit blog maar even gecensureerd.)

Op 5 december wordt Sinterklaas op school gevierd. Op hun basisschool is het de ongeschreven regel dat kinderen tot en met groep 4 geloven in de sint (of het geheim bewaren). Loek zit in groep 4. Ik gun hem deze laatste sinterklaas met het geheim intact. En het ziet ernaar uit dat dat gaat lukken. Ik bespeur namelijk geen enkel spoor van twijfel in zijn beleving. 
Maar vanaf groep 5, de groep van Arje, is het geheim eigenlijk geen geheim meer. Zijn klasgenoten geloven dan ook niet meer in sinterklaas.

 

Na wat wikken en wegen namen we in september het volgende besluit:
We vertellen het grote geheim van sinterklaas niet aan Arje.

Misschien brandt deze vraag nu wel op je lippen:

'Maud, ben je dan niet bang dat Arje's klasgenoten het geheim vertellen nog voordat jij het zelf kunt doen?'

Weet je, als ik naar mijn kind kijk, écht naar mijn kind kijk... dan geloof ik niet dat Arje de betekenis zou snappen van de woorden: 'Sinterklaas bestaat niet', of 'hij is verkleed', of 'je ouders kopen de cadeautjes'. Arje is negen jaar, maar in zijn hoofd is hij drie. Het gaat zijn begrip te boven. Het zou zijn geloof totaal niet aan het wankelen brengen.

 

Want Arje gelooft heilig. Natuurlijk trekt hij lootje, maken we een surprise en schrijven een gedicht. Want: 'Zo vier je sinterklaas in groep 5.' Hij geniet met volle teugen van deze nieuwigheid en doet enthousiast mee. En hoewel hij helemaal geen knutselaar is, verheugt hij zich erop om met mij aan de slag te gaan. Want... zijn klasgenoten zijn er net zo druk mee!

Vertellen we het hem volgend jaar... zou dat de onrust in zijn grote lijf en hoofd verminderen... of toch niet?
Wat zou jij doen?

 

 

***

 

Arje is 9 jaar en heeft het Williams Syndroom, wat o.a. zorgt voor een verstandelijke beperking. Zijn broertje Loek is 6 jaar. Ik schrijf elke 3 weken een verhaal over ons gezin waarin opgroeien net even anders gaat dan anders.

Mijn voorleesboek voor kinderen van 6 tot 10 jaar is bijna klaar. Het boek geeft een intiem kijkje in een gezin waarin Len's broer Steef een verstandelijke beperking heeft. Maar bovenal is het een boek waarin iedereen als vanzelfsprekend meedoet.
 

Voordat mijn voorleesboek over inclusie écht te koop is... verdeel ik 10 exemplaren onder mijn nieuwsbrief-lezers. Mijn nieuwsbrief verstuur ik elke drie weken op vrijdag. Je mist dan geen enkel blog meer. Ook kans maken op een gratis exemplaar van mijn boek? Schrijf je hieronder in!

Warme groetjes,
Maud

Maak kans op een GRATIS exemplaar van mijn boek!