· 

Proeflezer (7) brengt mijn boek in de praktijk

Mijn jongste zoon (7) wil niet meer altijd mee naar de supermarkt. Maar vorige maand had hij een missie: het voetbalplaatjesboek kopen van zijn eigen zakgeld. 

 

In de supermarkt roept hij enthousiast: 'Ik ga even kijken waar het ligt. Even later, terwijl ik groenten en fruit in de kar leg, komt hij weer aangewandeld. Maar zonder boek in zijn handen.


Wel met een grijns op zijn gezicht.
Ik begrijp er niets van.
Ik had in dit geval minstens een sip gezicht verwacht.

 

Sinds het proefexemplaar van mijn boek in huis is, lees ik hem eruit voor. Onze voorleesmomenten zijn fijn en vrolijk. Hij weet dat ik het geschreven heb. En hij weet ook dat de hoofdpersonen in het boek, Len en Steef, gebaseerd zijn op hem en zijn broer.
'Maar ze maken wel andere dingen mee, mam', zegt hij na hoofdstuk 19. 
'Dat klopt', zeg ik. 'Ik heb er van alles bij bedacht. Het is een verhaal waarin sommige dingen precies hetzelfde zijn als in ons gezin. Maar ik heb ook heel veel verzonnen.'

 

In het boek denkt hoofdpersoon Len (7) dat hij in alles sneller en beter is dan zijn broer Steef (9), die een verstandelijke beperking heeft. Steef heeft hulp nodig wanneer hij de trap afloopt. Len kan dat prima zelf. Ook rent hij harder en rekent hij beter dan Steef. En dat terwijl zijn broer toch echt groter en ouder is.
Wanneer Lens vader uitlegt dat er ook dingen zijn die Steef beter kan, maar die misschien niet direct opvallen, gaat hij langzaam zien wat papa bedoelt. 
Steef is bijvoorbeeld voor niemand bang. Soms staat Len met zijn mond vol tanden. Maar Steef is nooit verlegen en knoopt zonder aarzelen met iedereen een praatje aan.

 

'Dat heeft mijn broer ook!' roept mijn jongste verrast als ik dat stukje voorlees.
We babbelen erover. Halen herinneringen op waarbij hij met trots naar de onbevangenheid van zijn broer kijkt.

 

En nu staat mijn 7-jarige voor me.
In de supermarkt. 
Zonder voetbalplaatjesboek.

Maar wel met een grijns op zijn gezicht.

Ik begrijp er niets van.

Ik had minstens een sip gezicht verwacht.

Vragend kijk ik hem aan.

 

'Ik kon het niet vinden', zegt hij. 'En toen zag ik iemand van de supermarkt. Maar ik durfde het niet te vragen. Dus ik liep door. En toen dacht ik bij mezelf: 'ik doe gewoon net als mijn broer.' En toen heb ik het gewoon gevraagd aan de eerste van de supermarkt dit ik tegenkwam.'

 

De euforie glimt op zijn gezicht.
Triomfantelijk kijkt hij me aan.
'En?' vraag ik.
'Het boek ligt bij de servicebalie.'

 

 

Over het boek:

Mijn voorleesboek voor kinderen van 6 tot 10 jaar is vanaf 11 maart verkrijgbaar. 
Het boek geeft een kijkje in een gezin waarin Lens broer Steef een verstandelijke beperking heeft. Maar bovenal is het een boek waarin blijkt dat iedereen een talent heeft, zolang je er maar voor open staat het te zien.

Deze maand maakt iedereen die mijn nieuwsbrief ontvangt, kans om 1 van de 10 GRATIS exemplaren te winnen!

Schrijf je hieronder gauw in!
Warme groet,
Maud